Browsing Category

କବିତା

କିଏ କାହା ପାଇଁ—?

କିଏ କାହା ପାଇଁ ବାଉଳା ହେଉଛିକୁହ କୁହ ଧୀର ଗଣ,ବଇଁଶୀ କହୁଛି ରାଧା ରାଧା ବୋଲିକଙ୍କଣ ହେ ଶ୍ୟାମ ଘନ ।ରାଧା ବିନା ମୁହିଁ ଅଧୁରା ଅଟଇକୃଷ୍ଣ ଦେଇ କହେ ରାଣ ।କୁହ କୁହ ଧୀର ଗଣ,କିଏ କାହା ପାଇଁ ବାଉଳା ହେଉଛିକୁହ କୁହ ଧୀର ଗଣ ।।ହଟିଆ ନାଗର ରାଧା କୁ ଖୋଜୁଛିକଦମ୍ବ ମୂଳ ରେ ଯାଇବଇଁଶୀ କହୁଛି

ମୋ ଗାଁଟି ମୋତେ ସୁନ୍ଦର

ମୋ ଗାଁଟି ମୋତେ ସୁନ୍ଦର ହୋଇଥାଉ ଖାଲ ଖମା , ଯେଉଁଠି ଥିଲେବି ତାର ପ୍ରତିଛବି ମନରୁ ଯାଏନି ଜମା I (୦୧) ମୋ ଗାଁଟି ମୋତେ ସୁନ୍ଦର ରହିଥାଉ ଚାଳ ଝୁମ୍ପୁଡି ତାହାରି ଭିରତୁ ବାହାରି ଆସଇ ସ୍ନେହ ମମତାର କଢି ।(୦୨) ମୋ ଗାଁଟି ମୋତେ ସୁନ୍ଦର ନଥାନ୍ତୁ

ଜୀବନ

ଥଣ୍ଡା ଟିକେ ହେଲେକାଶ ଟିକେ ହେଲେକରୋନା, କରୋନା ଲାଗୁଛି I ଥଣ୍ଡା ଛାଡ଼ିଗଲେ କାଶ ନ ହୋଇଲେମନରେ ସାହସ ବାନ୍ଧୁଛିହାଟ ବଜାରରେ ଫରିବା ପରେମନରେ ସନ୍ଦେହଆସୁଛି I ଚଉଦ ଦିନଟି କଟିଯିବା ପରେମନଟି ତାଜା ହଉଛି lଇୟୁଟ୍ୟୁବ ରେ ଡାକ୍ତରଙ୍କ କଥାମନରେ ସାହସ ଓ ଭୟ ଭରୁଛିଡାଇବେଟିସ ଓ ବିପି ଚେକ

ଆମ ଓ ତୁମ

ତୁମ ବାଡ଼ିରେ ଫୁଟିଲେ ଫୁଲଆମଘରକୁ ବାସେଆମ ଘରେ ଟିକି ପିଲାଟିତୁମ ଘରକୁ ଆସେ I ଆମ ବାଡ଼ିର ଆମ୍ବ ଗଛତୁମ ବାଡି଼କୁ ଛାଇତୁମ ଗଛରେ କୋଇଲି ରାବମୋ ଘରେ ଶୁଣୁଥାଇତୁମ ଗାଆଁରେ ଯାତରା ହେଲେଆମେ ହିଁ ଦେଖି ଯାଉ lଆମ ଗାଁ ରେ ପଢା ସାରିଲେତୁମ ସ୍କୁଲ୍କୁ ଯାଉ I ତୁମ ଗାଆଁରୁ ବାରିକ ଆସିଆମରି

ଆଦର୍ଶ ବାଟ

ପିଲା ଦିନେ ତୋ' ବୋଲମାନି ଚଳୁଥିଲିପରଘରକୁ ପଠାଇଲୁ ଯେତେବେଳେତୋ ଆଦର୍ଶ ବାଟ ବାଛି ନେଲି , ମଥାରେ ଓଢଣୀ ନ ଖୋଲୁଣୁପାଦରେ ଅଳତା ନ ଲିଭୁଣୁଏଠି ସବୁ ବାଣ୍ଟି ଖୁଣ୍ଟି ଦେଲି, ବାଣ୍ଟି ଦେଲି ଟିକି ଟିକି କରିଅକ ପଟ ମନ ଆଉଶୂକମଳ ଦେହଅନ୍ତର ନିଗାଡ଼ି ପୁଣି ବାଣ୍ଟି ଦେଲି ପ୍ରେମରେଶ୍ରଦ୍ଧା

ଛାଇ

ଥକ୍କା ମାରିବି ବସିବାକୁ ଛାଇତ ମିଳିବଘର ର ଛାତ ତଳୁ ତୋଟା ମାଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତଛାଇ ଆଉ ଛାଇହେଲେ ତା ପଣତ ଛାଇର ଶୀତଳସେ ଛାଇରେ କାହିଁ lବଞ୍ଚିଥିବା ଯାଏ ତ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳିବଏକାଧିକ ସମ୍ପର୍କ ର ଶସ୍ତା ଶବ୍ଦ ମାନବେଳେ ବେଳେ ହେବ ପୁଣି ତିକ୍ତମମତା ରେ ଭରା ସେଇ ଏକ ମାତ୍ର ଶବ୍ଦସେଥିରେ ତ ଭରିଛି

ମୌସୁମୀ

ଦରିଆ ପାରିରୁ ଆସୁଥିଲା ଆସୁ ଅଛି ମଉସୁମୀ ଆଜିଦାରୁଣ ନିଦାଘ ଦାଉ ସାଧୁଥୁଲା ବୁଦ୍ଧି ଯିବ ତାର ହଜି

ପରଶ୍ରୀକାତର

ଅନ୍ୟର ସୁଖରେ ଦୁଃଖ କରେ ଯିଏପରଶ୍ରୀ କାତର ସିଏଆଜି ନ ହେଲେ ବି କାଲିକି ନିଶ୍ଚୟଦୁଃଖ କଷ୍ଟ ଭୋଗିଥାଏଏପରି ଜନକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ନ ହୋଇପ୍ରଭୁ ବହୁ ଦୁଃଖ ଦେବେସେଥିପାଇଁ ଇର୍ଷା କରନାହିଁ ଦେଖିଅନ୍ୟ ର ଆନନ୍ଦ କେବେପରକୁ ସାହାଯ୍ୟଦେଲେ ସୁଖ ଢାଳିହୋଇବେ ମାନବ ଦେବଏପରି ଗୁଣର ବ୍ୟକ୍ତିଟିଏ ଜାଣଯୁଗେ

ଛୋଟ ଆମ ସଂସାର

ଛୋଟ ଆମ ସଂସାରପ୍ରଭୂ ଦୟାରେ-ହସ ଖୁସିରେଦିନ କଟୁଛି ଆମର. ! ରତନ ଦୁଇ ଆମରି ପାଇଁଦେଇ ଅଛନ୍ତି ଜଗତ ସାଇଁରମା ଓ ଉମା-ଲକ୍ଷ୍ମୀ ପ୍ରତିମାଘର ଲାଗୁଛି ସୁନ୍ଦର. ! ମନକୁ କରି ନାହିଁ ନିଉନନାହାଁନ୍ତି ବୋଲି ପୁତ୍ର ସନ୍ତାନଖେଳ କୁଦରେ-ପାଠ ପଢ଼ାରେଝିଅ ମୋ ଏକ ନମ୍ବର. ! ମନରେ କେତେ ଆଶା

ମୂଷାଫିର୍ ଖାନା

ଶବ୍ଦର ଘନ୍ ଘଟା ଭିତରେ ନିରବ ନିଶ୍ଚଳ ହୋଇକେତେବା ଖୋଜିବି ଆଉ ଅଣ ନିଶ୍ୱାସୀ ହୋଇଯାଏପ୍ରତି ଆଘାତରେ । ଜୀବନ ଜଳୁଚି ଦେଖ ଜୁଇର ନିଆଁରେପାଷାଣ ପ୍ରତିସମ ଠିଆ ଏଠି ମୁଁ ଧୂ ଧୂ ଝାଞ୍ଜିଖରା ମରିଚିକା ପରେ ।ମୁଁ ମୂଷାଫିର୍ ଖାନାକେହିକେବେ ଦେଇଛିତ ଲେଖି